Zo, weer een nieuw weblog de wereld in geslingerd, zo makkelijk is dat. Weet zelf ook nog niet zo goed waarom, maar werd geïnspireerd door een weblog van een huisman (met 4 kinderen en een ‘carrièrevrouw’), die het toch maar voor elkaar krijgt praktisch elke dag wat te schrijven. En nog prettig leesbaar ook. De dagen van een huisman of -vrouw zitten vol met allerlei kleinigheden en glippen toch zo voorbij, zonder veel tastbaars achter te laten. Wellicht dat daar de behoefte vandaan komt om wél iets tastbaars achter te laten, ook om niet te vergeten hóe die dagen toch zo voorbij vliegen. Koop een dagboek, zou je zeggen, maar dat werkt dus niet. Alleen al het idee dat er iemand meeleest stimuleert me al om mijn best te gaan doen en elke dag (!) een paar woorden aan het wereldwijde web toe te voegen.

Veel zal ik nog niet over mezelf vertellen. Met mijn gezin woon ik in een stad in het Zuid-Amerikaanse regenwoud. Mijn man werkt en ik ben voornamelijk thuis met onze twee kinderen, de oudste is 2.5 en de jongste net 1 geworden. Ik sta er thuis gelukkig niet alleen voor, want elke ochtend hebben we hulp in huis, een fantastische vrouw die niet alleen voortvarend het huishouden doet, maar ook erg goed is met onze kinderen; ik kan ze gerust aan haar zorg overlaten. Zo heb ik wat meer bewegingsvrijheid en tenminste nog een beetje tijd voor mezelf. De oudste gaat sinds kort 3 ochtenden per week naar ‘school’, leuk voor hem én voor mij, want het geeft even wat meer rust in huis.

Vanaf morgen hebben we familiebezoek uit Nederland, ze blijven een week. We gaan veel leuke dingen met elkaar doen, ik hoop dat ik mijn belofte om regelmatig te schrijven toch kan waarmaken!