Maar dan is daar het lam. Het lam gaat naar degene die op de troon zit en ontvangt de boekrol uit zijn rechterhand. Op dat moment werpen de aanwezigen zich voor het lam neer en ze zingen een nieuw lied:

‘U verdient het om de boekrol te ontvangen en zijn zegels te verbreken. Want u bent geslacht en met uw bloed hebt u voor God mensen gekocht uit alle landen en volken, van elke stam en taal. U hebt voor God uit hen een koninkrijk gevormd en hen tot priesters gemaakt. Zij zullen als koningen heersen op aarde.’ (Openb. 5:9-10)

En dan roepen de engelen, tienduizend maal tienduizenden, duizend maal duizenden engelen:

‘Het lam dat geslacht is, komt alle macht, rijkdom en wijsheid toe, en alle kracht, eer, lof en dank.’ (Openb. 5:12)

Tenslotte doet de hele schepping mee: ‘elk schepsel in de hemel, op aarde, onder de aarde en in de zee, alles en iedereen hoorde ik zeggen:

Aan hem die op de troon zit en aan het lam komen de dank, de eer, de lof en de macht toe, tot in eeuwigheid.’ (Openb. 5:13)

Dáárom stierf Jezus Christus, het lam van God, de leeuw uit de stam van Juda, de telg van David (5:5). Om mensen te verzamelen uit alle landen en volken. En uit hen een koninkrijk te vormen. Een nieuwe wereld, een nieuwe samenleving, een nieuw rijk. Waar wij als priesters en koningen zullen zijn. Nu en in de toekomst. Het is bijna niet te geloven.

En toch geloof ik het. En ik buig me in aanbidding neer (5:14). Alle eer aan het Lam!

Alle eer aan het Lam! is a post from Pachamama.

Jezus hoorde dit en zei tegen hen: ‘Gezonde mensen hebben geen dokter nodig, maar zieken wel; ik ben niet gekomen om rechtvaardigen te roepen, maar zondaars.’ Marcus 2:17

Nou, daar sta je dan met je goede bedoelingen. De schriftgeleerden wisten namelijk alles van de wet en de profeten en hielden zich nauwkeurig aan alle voorschriften van Mozes. En nog een paar extra, want je weet maar nooit. Een voorbeeld voor de samenleving. Hele nette mensen. Maar Jezus wijst ze terecht en zet ze op hun plaats. De schriftgeleerden waren er echter van overtuigd dat ze goed bezig waren, als rechtvaardige mensen, heel gezond. Zij hadden Jezus dus niet nodig.

En hoe zit dat met mij? Ben ik gezond of ziek? Heb ik Jezus nodig, of denk ik dat ik er zelf wel uitkom, dat ik het eigenlijk best goed doe, mijn leven mooi op orde heb? Ik zit liever bij Jezus aan tafel dan dat ik aan de kant sta en toekijk. Ik wil graag door Jezus geroepen worden, gezien worden. Maar dan moet ik dus wel kunnen toegeven dat ik zondaar ben. En bij dat zootje ongeregeld willen horen. Beseffen dat ik ten diepste geen haar beter ben dan het uitschot van de samenleving. En dat is niet makkelijk. Het is makkelijker mezelf te rechtvaardigen en gewoon netjes te leven. Klaar.

Maar dan loop ik vast. Jezus ontmaskert de zogenaamde ‘rechtvaardigheid’ van de schriftgeleerden. En zo ontmaskert hij mij ook. Jezus kijkt naar je hart. En daar is het bij mij echt niet altijd zo netjes. Wat is het dan mooi te weten dat Jezus mij ziet, dat hij mij roept, dat hij mij wil genezen.

Lees ook de meditatie van Jos Douma over bovenstaande bijbeltekst in zijn boek De ontmoeting – 12 uren met Jezus.

Gezond of ziek? is a post from Pachamama.

Maar (de Heer) zei: ‘Je hebt niet meer dan mij genade nodig, want kracht wordt zichtbaar in zwakheid.’ Dus laat ik mij veel liever voorstaan op mijn zwakheid, zodat de kracht van Christus in mij zichtbaar wordt. (…) In mijn zwakheid ben ik sterk. 2 Kor. 12:9-10

Dit schreef Paulus aan de gemeente van Korinthe, een jonge kerk in de eerste eeuw na Christus. Er waren blijkbaar wat opschepperige lieden in die gemeente, die zich lieten voorstaan op hun afkomst, of op visioenen die ze hadden gezien, of op wat ze allemaal niet hadden gedaan en geleden. Daardoor was er wat twijfel ontstaan over Paulus – stelde hij eigenlijk wel wat voor? En dan schrijft Paulus, een beetje geïrriteerd: U staat me wel toe dat ik een beetje dwaas doe. Daar hebt u vast geen bezwaar tegen (11:3). Wanneer er zovelen zijn die zich op hun afkomst laten voorstaan, zal ik dat ook maar doen (11:18). Als anderen over zichzelf durven op te scheppen, durf ik het ook (11:21). En hij had genoeg om over op te scheppen:

Zijn zij Hebreeën? Dat ben ik ook. Zijn zij Israëlieten? Dat ben ik ook. Zijn zij nakomelingen van Abraham? Dat ben ik ook. Zijn zij dienaren van Christus? Ik ben zo gek dat ik durf te zeggen: ik nog meer. Ik heb harder gezwoegd, heb vaker gevangengezeten, heb veel meer lijfstraffen ondergaan, ben vaker in doodsgevaar geweest. 2 Kor.11:22-23

Vervolgens noemt hij alles op wat hij heeft meegemaakt, honger en kou, slaapgebrek, schipbreuk, het is een indrukwekkende lijst. Maar toch, daar gaat het hem juist niet om. Daarom zegt hij ook: ‘Als ik mij dan toch op iets moet laten voorstaan, doe ik het op mijn zwakheid’ (11:30)

Maar wat heeft dit nu met mij te maken? Dit. Durf ik mijn zwakheid te laten zien? Zie ik mijn eigen zwakheid? Kom ik er dan misschien achter waarom ik Jezus nodig heb?

Het is soms makkelijker om een bepaald beeld van jezelf neer te zetten. Helemaal online. Dan laat je alleen je ‘sterke’ kant zien. Zo van ‘zie mij eens’. Ja, dat doe ik zelf ook wel. Maar durf ik ook mijn zwakheid te laten zien, en dan zodat de kracht van Christus in mij zichtbaar wordt?

Waarom heb ik Jezus nodig? is a post from Pachamama.

Ik vind het mooi om – samen met de kinderen – een invulling te geven aan deze 40 dagen. Vorig jaar hebben we daar voor het eerst iets mee gedaan. Janneke van Jannekesjoligewereld maakte twee leesroosters voor de lijdenstijd en was zo vriendelijk deze te delen. Vorig jaar hebben we het eerste leesrooster ‘Stronk van Isaï’ gedaan en vandaag zijn we begonnen met de tweede: ’Lam van God’.

Ook bij Aholyexperience van Ann Voskamp kun je altijd terecht voor inspiratie. Zij heeft voor de vastentijd dit jaar een ‘Easter Devotional’ gemaakt, met daarbij kaartjes om een ‘Jesus tree’ te maken (te vergelijken met de Jesse Tree uit de Adventstijd).

Verder lezen we sinds 2 januari elke ochtend een stukje uit het Marcus evangelie, volgens een leesrooster van ds. Jos Douma: Verrast door Jezus – het Marcus evangelie in 80 dagen. Op die manier komen we ook elke dag een stukje dichter bij het lijden en sterven én de opstanding van Jezus Christus. Het leesrooster wordt ondersteund door een dagelijkse overdenking op TijdmetJezus.nl.

Ook mooi lijkt me dit boekje van ds. Jos Douma: Op weg naar Pasen – Jezus ontdekken in de 40 dagentijd. Of anders deze, van dezelfde auteur: Genade ervaren.

Wat doe jij met de lijdenstijd? Of – wat doet de lijdenstijd met jou?

De 40-dagentijd is a post from Pachamama.

Omdat thuisonderwijs toch een vak apart is, heb ik er ook maar meteen een nieuw weblog voor in het leven geroepen: thuisindetropen.wordpress.com. Het is nog ‘werk in uitvoering’, maar er zal vanalles te lezen zijn over hoe en waarom wij thuisonderwijs geven, en over hoe dat er dan in de praktijk uit ziet.

Ook hier hoop ik nog regelmatig te komen schrijven, maar ook aan deze kant van de wereld heeft een dag maar 24 uur…

Ik ben er weer! is a post from Pachamama.

Of en hoe ik het bloggen weer ga oppakken als we weer terug zijn moet ik nog even bezien. Leon zal vanaf dan thuisonderwijs krijgen, en hoewel het vast heel interessant zal zijn daarover te bloggen, kan ik nu nog niet overzien of ik daar tijd voor zal hebben.

Maar ik ben nog wel op Facebook te vinden en zal proberen daar met enige regelmaat een berichtje achter te laten.

Zomerstop is a post from Pachamama.

Lange tijd zegde ik mijn afspraakje telkens weer af. Want ik had geen tijd, moest te vroeg op, had ‘s avonds geen zin meer. Maar onder sommige afspraken kun je niet uit. En er is altijd tijd. Geef het beste deel van je tijd. Voor mij is dat: het begin van de avond, als het huis stil is. En hoeveel ik dan ook nog moet of wil doen – eerst heb ik een afspraakje.

Want levend en krachtig is het woord van God, en scherper dan een tweesnijdend zwaard: het dringt diep door tot waar ziel en geest, been en merg elkaar raken, en het is in staat de opvattingen en gedachten van het hart te ontleden. Hebreeën 4:12

Elke dag een afspraakje is a post from Pachamama.

En hier nog een plaatje van de hele klas:

Vervolgens gingen we zaterdagavond uit eten met alle ouders van deze kinderen, dit ook ter gelegenheid van moederdag. Helemaal georganiseerd door het net opgerichte schoolcomité. Voor alle moeders was er een rode roos en (na enig wachten) ook nog een bord eten.

Zondag was het dan écht moederdag en kreeg ik weer tekeningen en bloemen (zelfs van de buren) en hoefde ik helemaal niks te doen. En we gingen lekker pizza eten in Lamas, altijd goed.

O ja, ik kreeg ook nog een hangmat cadeau. Maar daar heb ik nog niet zoveel in gezeten:

Al met al weer veel om dankbaar voor te zijn!

276. Een mooi moederdagweekend

277. Drie hele lieve kinderen

278. Een man die rode rozen koopt en me meeneemt achter op de motor

278. Zo’n lief koppie

279. Mijn moeder, die niet kan wachten tot we weer eens naar Nederland komen en vindt dat we veel vaker foto’s en filmpjes van de kinderen zouden moeten sturen – wat natuurlijk ook zo is.

280. Mijn schoonmoeder, die altijd met ons meeleeft en zeker weten ook voor ons bidt.

281. Inspirerende weblogs van andere moeders.

Mooie moederdag is a post from Pachamama.

Het is niet dat er niets was om dankbaar voor te zijn. Er is nooit niets om dankbaar voor te zijn. Dank God onder alle omstandigheden, want dat is wat hij van u, die één bent met Christus Jezus, verlangt. En het helpt om op te schrijven waar je dankbaar voor bent. Ook om daar op moeilijke momenten nog eens op terug te kijken. Daarom wil ik er ook graag mee doorgaan. Het ontbrak me de laatste tijd alleen nogal eens aan tijd of energie om dat hier te doen. Hopelijk komt daar nu verandering in en kan ik de komende tijd weer op dinsdag (of maandag, of woensdag) laten weten voor welke grote en kleine dingen ik God kan danken!

259. Weer eens een lange, rustige avond.

260. Olivia die zelf in haar eigen bed in slaap valt (toegegeven, de eerste keer huilde ze een kwartiertje, maar de tweede keer slechts 2 minuten – echt, hier word ik heel blij van).

261. Hoop op nog meer rustige avonden.

262. Een heel fijn en mooi Paasfeest: samen uit de bijbel lezen, zingen, bidden, cakejes bakken en uitdelen, lekker eten, mooie tekeningen maken, muziek maken en luisteren.

263. Samen toeleven naar Pasen, met dank aan het leesrooster van Janneke.

264. Vrije dagen voor de kinderen en voor M.

265. Een rommelhok en bergruimte helemaal uitgezocht en opgeruimd.

266. Allerlei dingen weg gedaan of een nieuw plekje gegeven.

267. De beslissing genomen – en gebed verhoord: we gaan thuisonderwijs geven!

268. Concreet bezig kunnen zijn met voorbereidingen voor het thuisonderwijs.

269. Een geweldige zoon die ondanks alles enorm zijn best doet op school…

270. … in de eerste ‘examenweek’ alleen maar tienen haalde…

271. …en bovendien vriendschap heeft gesloten met de ‘pester’ van de klas (niet om dan samen te gaan pesten, maar omdat hij nou eenmaal de hele dag naast hem zit – dan kun je maar beter vrienden worden).

272. Moeder-en-zoon-gesprekken ‘s avonds in bed.

273. Een kleine dochter die al bijna los loopt (echt, ze kán het – ze durft het alleen nog niet zo goed).

274. Een grote dochter die overal enorm van geniet (en soms ineens een beetje boos wordt…).

275. De blijdschap van kleine dochter als haar grote broer en zus thuis komen uit school.

…en nog veel meer. Volgende week weer?

Nog steeds dankbaar is a post from Pachamama.

Nu heb ik dus nog een paar maanden om me praktisch en mentaal voor te bereiden op dit grote avontuur. In de afgelopen anderhalf jaar heb ik natuurlijk al heel wat voorwerk gedaan, wat ik nu alleen nog hoef af te maken.

Leon zelf weet het overigens nog niet, dus mocht je hem nog eens spreken binnenkort, vraag dan gewoon maar hoe het op school is .

We gaan ervoor! is a post from Pachamama.