M. is sinds afgelopen vrijdag op reis en komt pas over een kleine twee weken weer terug. Hij zit nu in Honduras en vliegt eind deze week door naar Cancun, Mexico, om daar een cruciale rol te spelen in de vastgelopen klimaatonderhandelingen (of om het gezicht van de Stiekem Niet-echt Vrijwilligers te redden wellicht?). Hoe dan ook, een en ander betekent dat ik hier achtergebleven ben met onze drie kinderen, terwijl we nog steeds middenin de verbouwingswerkzaamheden zitten en de komst van de Goedheiligman met de dag dichterbij komt. Dit vraagt aardig wat jongleerwerk en organisatievermogen en ook het voor de gek houden van nietsvermoedende kinderen. Want wat zij nog niet weten is dat Sinterklaas onderweg hier naartoe pech zal krijgen met de stoomboot en daarom pas een week later zal kunnen komen (dit alles zodat de heer des huizes ook bij het festijn zal kunnen zijn). Wel zal hij een Snelle Piet vooruit sturen zodat onze arme kinderen op 5 december toch in elk geval iets in hun schoen zullen vinden. Ook is nog steeds onduidelijk of de zakken pepernoten en ander lekkers die op dit moment ergens in Peru zijn nog op tijd hier aan zullen komen. En het zo vurig gewenste vliegtuig van Lego zal ook pas arriveren met de komst van de Opa en de Oma, weer een week later. Het geduld van onze kinderen zal op de proef gesteld worden.
Veel om naar uit te kijken dus. We kijken ook al vooruit naar Kerst en vieren sinds afgelopen zondag Advent. We lezen uit het boekje 'Vier Advent en Kerst met het hele gezin', waar elke dag een bijbeltekst en wat vragen in staan en vaak ook een puzzeltje, een spelletje of kleurplaat. Hoewel het nog een beetje moeilijk is voor onze 4- en 6-jarige, vinden ze het toch leuk om te doen en ze steken er ook wat van op. Zoals wat een psalm eigenlijk is en dat het woordje 'hoop' niet alleen 'een heleboel' betekent.
En omdat het vandaag dinsdag is, tel ik weer mijn zegeningen:
229. Tijd om te bloggen
230. Tijd om te mailen (Olivia sliep van 9 tot half 12 vanochtend!)
231. Genoeg restjes in de koelkast voor een hele maaltijd - dat scheelt weer koken
232. Om 20.15 alle kinderen in bed én in slaap
233. Een lange nacht
234. Een telefoontje uit Honduras
235. Een vrije dag voor Leon en Malou (maandag)
236. Nieuwe schoenen voor Leon en een knipbeurt voor Malou
237. Leon en Malou die me drie keer per dag helpen met het afruimen van de tafel
238. Veel om naar uit te kijken
239. Olivia die niet meer verkouden is
240. Mijn verjaardag (de 32e alweer)
241. Weer nieuwe boeken om te lezen
242. Een telefoontje uit Nederland met goed nieuws
243. Bloginspiratie