Voor wie is Jezus gekomen? In Marcus 2 geeft Jezus zelf een confronterend antwoord op deze vraag. Hij was met zijn leerlingen aan het eten bij Levi, een corrupte belastingambtenaar, die nu Jezus volgde. En er waren nog een heel aantal andere mensen bij, allemaal ‘tollenaars en zondaars’. Ofwel het uitschot van de samenleving. Een mooi zooitje bij elkaar. De religieuze leiders van die tijd, de schriftgeleerden, zagen dit en trokken hun wenkbrauwen op: ‘Eet hij met tollenaars en zondaars?‘ zeiden ze tegen de leerlingen van Jezus. Dat is toch niet normaal?

Jezus hoorde dit en zei tegen hen: ‘Gezonde mensen hebben geen dokter nodig, maar zieken wel; ik ben niet gekomen om rechtvaardigen te roepen, maar zondaars.’ Marcus 2:17

Nou, daar sta je dan met je goede bedoelingen. De schriftgeleerden wisten namelijk alles van de wet en de profeten en hielden zich nauwkeurig aan alle voorschriften van Mozes. En nog een paar extra, want je weet maar nooit. Een voorbeeld voor de samenleving. Hele nette mensen. Maar Jezus wijst ze terecht en zet ze op hun plaats. De schriftgeleerden waren er echter van overtuigd dat ze goed bezig waren, als rechtvaardige mensen, heel gezond. Zij hadden Jezus dus niet nodig.

En hoe zit dat met mij? Ben ik gezond of ziek? Heb ik Jezus nodig, of denk ik dat ik er zelf wel uitkom, dat ik het eigenlijk best goed doe, mijn leven mooi op orde heb? Ik zit liever bij Jezus aan tafel dan dat ik aan de kant sta en toekijk. Ik wil graag door Jezus geroepen worden, gezien worden. Maar dan moet ik dus wel kunnen toegeven dat ik zondaar ben. En bij dat zootje ongeregeld willen horen. Beseffen dat ik ten diepste geen haar beter ben dan het uitschot van de samenleving. En dat is niet makkelijk. Het is makkelijker mezelf te rechtvaardigen en gewoon netjes te leven. Klaar.

Maar dan loop ik vast. Jezus ontmaskert de zogenaamde ‘rechtvaardigheid’ van de schriftgeleerden. En zo ontmaskert hij mij ook. Jezus kijkt naar je hart. En daar is het bij mij echt niet altijd zo netjes. Wat is het dan mooi te weten dat Jezus mij ziet, dat hij mij roept, dat hij mij wil genezen.

Lees ook de meditatie van Jos Douma over bovenstaande bijbeltekst in zijn boek De ontmoeting – 12 uren met Jezus.

Waarom heb ik Jezus nodig? Over deze vraag wil ik in deze 40-dagentijd gaan nadenken. En ik heb geen pasklare antwoorden. Ik heb geen lijstje van blog-ideeën klaarliggen voor de komende weken. Ik ga gewoon op zoek en deel wat ik tegenkom. Om te beginnen dit:

Maar (de Heer) zei: ‘Je hebt niet meer dan mij genade nodig, want kracht wordt zichtbaar in zwakheid.’ Dus laat ik mij veel liever voorstaan op mijn zwakheid, zodat de kracht van Christus in mij zichtbaar wordt. (…) In mijn zwakheid ben ik sterk. 2 Kor. 12:9-10

Dit schreef Paulus aan de gemeente van Korinthe, een jonge kerk in de eerste eeuw na Christus. Er waren blijkbaar wat opschepperige lieden in die gemeente, die zich lieten voorstaan op hun afkomst, of op visioenen die ze hadden gezien, of op wat ze allemaal niet hadden gedaan en geleden. Daardoor was er wat twijfel ontstaan over Paulus – stelde hij eigenlijk wel wat voor? En dan schrijft Paulus, een beetje geïrriteerd: U staat me wel toe dat ik een beetje dwaas doe. Daar hebt u vast geen bezwaar tegen (11:3). Wanneer er zovelen zijn die zich op hun afkomst laten voorstaan, zal ik dat ook maar doen (11:18). Als anderen over zichzelf durven op te scheppen, durf ik het ook (11:21). En hij had genoeg om over op te scheppen:

Zijn zij Hebreeën? Dat ben ik ook. Zijn zij Israëlieten? Dat ben ik ook. Zijn zij nakomelingen van Abraham? Dat ben ik ook. Zijn zij dienaren van Christus? Ik ben zo gek dat ik durf te zeggen: ik nog meer. Ik heb harder gezwoegd, heb vaker gevangengezeten, heb veel meer lijfstraffen ondergaan, ben vaker in doodsgevaar geweest. 2 Kor.11:22-23

Vervolgens noemt hij alles op wat hij heeft meegemaakt, honger en kou, slaapgebrek, schipbreuk, het is een indrukwekkende lijst. Maar toch, daar gaat het hem juist niet om. Daarom zegt hij ook: ‘Als ik mij dan toch op iets moet laten voorstaan, doe ik het op mijn zwakheid’ (11:30)

Maar wat heeft dit nu met mij te maken? Dit. Durf ik mijn zwakheid te laten zien? Zie ik mijn eigen zwakheid? Kom ik er dan misschien achter waarom ik Jezus nodig heb?

Het is soms makkelijker om een bepaald beeld van jezelf neer te zetten. Helemaal online. Dan laat je alleen je ‘sterke’ kant zien. Zo van ‘zie mij eens’. Ja, dat doe ik zelf ook wel. Maar durf ik ook mijn zwakheid te laten zien, en dan zodat de kracht van Christus in mij zichtbaar wordt?